Jeśli szukać wypadnie prawdziwych antenatów twórczości Bardijewskiego konieczna będzie wyprawa aż po wiek Oświecenia.
Pisarz rozmawia z nami, wygłasza monologi
i komponuje dialogi spełniając wszystkie reguły gry literackiej, jakie kultywowali Diderot,
czy Wolter, a z różnym skutkiem przeszczepili na nasz grunt bywalcy obiadów czwartkowych. Argumentem głównym myślenia pisarskiego okazuje się racjonalizm i sceptycyzm, narzędziami rozpoznania świata - ironia
i groteska.


Michał Sprusiński
HENRYKA  BARDIJEWSKIEGO  OBSZARY WOLNOŚCI
więcej >>>


Edward Balcerzan
STRONNICZE  LUSTRA

Proza Bardijewskiego wpisuje się w nurt literatury groteskowej, wyłania się z tradycji „ nonsensizmu”.
Ten typ wyobraźni znajduje się gdzieś pomiędzy Daniłem Charmsem a Sławomirem Mrożkiem. Konfrontacji
z Mrożkiem nie da się uniknąć. ( ...) Są to podobne konwencje, ale ich sens okazuje się wręcz przeciwstawny. „Słoń” był groteską zniewolenia. „Spis  rzeczy” jest nie tylko groteską wolności, ale uwolnienia - zarówno od przykrych przymusów - jak i, niestety, od nieodzownych w świecie ludzkim powinności. Mrożek szydził
z nowomowy, ośmieszał nonsensy totalitaryzmu, który usiłował zredukować wielość rzeczywistości ludzkiej egzystencji do jednego wzoru. Bardijewski - odwrotnie - przedstawia kraj, w którym udręką staje się bezmiar wzorców wysłowienia i sposobów bycia.
więcej >>>


..........................................................................................................................................................................
© 2013 Henryk Bardijewski. All rights reserved.